نوعی فیبر برای لاغری میتونه به اندازه داروی اوزمپیک موثر باشه!
داشتن باکتری های خوب تو روده مد شده! همین چیزا باعث شده فیبر تو چند سال اخیر مثل پروتئین حسابی تحویل گرفته بشه و همه جا پاش رو ببینیم. چون به این باکتری ها غذا میده و باعث میشه سالم تر باشیم.
اما یه تحقیق جدید روی موش ها نشون میده که همه مکمل های فیبر یه جور نیستن.
یه مدل فیبر که تو جو و جو دوسر پیدا میشه به اسم بتا-گلوکان، می تونه قند خون رو کنترل کنه و به کم کردن وزن موش هایی که غذای چرب میخوردن کمک کنه.
تحقیق کننده ها تو دانشگاه آریزونا و وین میگن که تو کل فیبرهایی که تست کردن، فقط بتا-گلوکان تونسته تو ۱۸ هفته چربی و وزن موش ها رو پایین بیاره.
بقیه فیبرها مثل دکسترین گندم، پکتین، نشاسته مقاوم و سلولز، هیچکدوم چنین تاثیری نداشتن، با اینکه باکتری های روده موش ها رو حسابی تکون دادن.
فرانک داکا، یکی از محقق ها میگه: «می دونیم که فیبر مهمه و مفیده، مشکل اینه که انقدر مدل های مختلف داره. ما می خواستیم بدونیم کدوم مدل فیبر برای کم کردن وزن و قند خون بهتره تا بتونیم به مردم و کشاورزا راهنمایی بدیم.»
غذاهای فیبردار منبع اصلی انرژی باکتری های روده ما هستن، ولی کمتر از ۵ درصد آدما تو آمریکا میزان توصیه شده یعنی ۲۵ تا ۳۰ گرم فیبر رو در روز مصرف می کنن.
به همین خاطر، مکمل های فیبر و غذاهای فرآوری شده با فیبر پنهون خیلی پرطرفدار شدن. اما همونطور که گفتیم، فیبرها خیلی با هم فرق دارن، پس کدوم رو انتخاب کنیم؟
بعضی فیبرها مثل بتا-گلوکان جو دوسر و دکسترین گندم تو آب حل میشن، یعنی باکتری های روده راحت تر اونها رو تجزیه می کنن. بعضی دیگه مثل سلولز و نشاسته مقاوم کمتر تو آب حل میشن یا اصلا حل نمیشن و بیشتر برای شکل دادن به مدفوع به کار میان.
تا حالا هیچ تحقیقی به صورت یکجا روی تاثیر انواع مختلف فیبر تو یه گروه موش انجام نشده بود.
تو این تحقیق جدید، چند مدل فیبر رو به یه گروه موش دادن. فقط بتا-گلوکان باعث زیاد شدن باکتری به اسم Ileibacterium تو روده موش ها شد. تحقیق های دیگه روی موش ها نشون دادن که این باکتری به کم کردن وزن کمک می کنه.
تو همین راستا، موش هایی که بتا-گلوکان مصرف می کردن خیلی زودتر از بقیه، یعنی قبل از هفته دهم، وزن و چربی کمتری داشتن.
این نتایج با یه تحقیق دیگه از همین تیم همخوانی داره. اونجا هم به موش ها آرد جو دادن که پر از بتا-گلوکانه. با اینکه موش ها همون اندازه غذای چرب می خوردن، انرژی بیشتری سوزوندن و وزن کم کردن.
تو این تحقیق جدید هم همین اتفاق برای موش های مصرف کننده بتا-گلوکان افتاد. تو روده این موش ها، میزان اسید بوتیریک هم بیشتر بود. اسید بوتیریک یه ماده است که وقتی باکتری ها فیبر رو تجزیه می کنن ساخته میشه.
اسید بوتیریک باعث ترشح یه پروتئین طبیعی به اسم GLP-1 میشه. داروهای شیمیایی مثل Ozempic هم همین کار رو می کنن تا بدن انسولین بیشتری بسازه.
داکا میگه:
«بخشی از فایده های مصرف فیبر به خاطر ترشح GLP-1 و بقیه پپتیدهای روده است که اشتها و وزن رو کنترل می کنن. اما فکر نمی کنیم که همه ماجرا همین باشه. به نظر میاد اسید بوتیریک کارهای دیگه ای هم می کنه که به پپتیدهای روده ربطی نداره، مثلا اینکه باعث سلامت پوشش روده میشه و روی اعضای دیگه بدن مثل کبد تاثیر میذاره.»
برای اینکه بشه مطمئن شد این نتایج برای آدما هم صدق می کنه به تحقیق بیشتری لازمه. ولی در کل این یافته ها نشون میده که شاید بعضی از فیبرها برای کم کردن وزن و کنترل قند خون از بقیه بهتر باشن.