یه سفر نوستالژیک به دنیای تکنولوژی‌ های قدیمی

یه سفر نوستالژیک به دنیای تکنولوژی‌ های قدیمی

یادش بخیر، یه زمانی دنیای تکنولوژی یه شکل دیگه بود. وسیله‌ هایی بودن که الان فقط تو موزه‌ها میشه پیداشون کرد و نسل‌ های جدید حتی اسمشون رو هم نشنیدن. بیاین با هم یه سفر نوستالژیک به این دنیای عجیب و غریب داشته باشیم و ببینیم چیارو فراموش کردیم.

یادش بخیر یه زمانی…

 

باجه‌ های تلفن عمومی

یادتونه سکه می‌انداختیم تو باجه و با دنیا حرف می‌زدیم؟ الان که تو جیبمون موبایله دیگه کسی سراغ این باجه‌ها نمی‌ره.

تلفن‌ های روتاری

با شماره‌های چرخشی که باید یه دور کامل می‌چرخوندیم تا یه عدد رو بگیریم! الان دیگه همه چی لمسی شده و با یه اشاره انگشت شماره‌گیری می‌کنیم.

 

 

دوربین‌ های عکاسی آنالوگ

یه زمانی که عکس می‌گرفتیم باید صبر می‌کردیم تا فیلم رو ظهور بدیم تا ببینیم عکس چطور شده. الان که با دوربین‌های دیجیتال عکس می‌گیریم، همون موقع می‌تونیم عکس رو ببینیم و اگه خوب نشده دوباره عکس بگیریم.

 

یادتونه گوشی‌ های ساده‌ای که فقط می‌تونستن تماس بگیرن و پیامک بفرستن؟

این گوشی‌ها که زمانی خیلی هم پرطرفدار بودن، الان دیگه تقریباً منسوخ شدن و جاشون رو به گوشی‌های هوشمند امروزی دادن. یادتونه که باهاشون می‌شد بازی Snake مار رو هم بازی کرد؟

شاید باورتون نشه، ولی این گوشی‌ های ساده یه زمانی خیلی هم کارآمد بودن. یه بار شارژشون که می‌کردی، تا چند روز راحت کار می‌کردن، چیزی که الان دیگه آرزوی خیلی‌هامونه!

پیجرها

پیجرها هم یه زمانی خیلی مد بودن. از دهه ۱۹۵۰ شروع به ساختنشون کردن، ولی تا دهه ۱۹۸۰ خیلی رایج نشدن. بیشتر از همه، دکترها، پرسنل اورژانس و ماموران امنیتی ازشون استفاده می‌کردن تا همیشه در دسترس باشن، حتی وقتی که از تلفن ثابت دور بودن.

با اومدن گوشی‌ های هوشمند تو اوایل دهه ۲۰۰۰، استفاده از پیجرها هم کم کم کمتر شد. ولی به خاطر دوام و کارایی‌شون، و اینکه توی خیلی جاها آنتن‌دهی بهتری داشتن، تا چند سال دیگه هم استفاده می‌شدن. مثلاً کانادا تا سال ۲۰۱۳، سالانه ۱۸.۵ میلیون دلار برای سرویس پیجر خودش هزینه می‌کرد!

دستیار دیجیتال شخصی

دستیار دیجیتال شخصی (PDA) رو هم میشه پدر گوشی‌های هوشمند امروزی دونست. این دستگاه‌ها که بهشون PDA هم می‌گفتن، امکانات محدودی از چیزهایی که گوشی‌های هوشمند امروزی دارن رو ارائه می‌کردن، مثلاً می‌شد باهاشون به اینترنت وصل شد، یا یه چیزایی رو تایپ کرد، یا از صفحه لمسیشون استفاده کرد. ولی با اومدن گوشی‌های هوشمند، خیلی زود از دور خارج شدن.

یادش بخیر اون زمونا که با این دستگاه‌ها کلی کار می‌کردیم!

 

لیزردیسک

یه جور فرمت قدیمی فیلم بود که بیشتر فیلم‌بازا و عاشقای فیلم دوسش داشتن.
کیفیتش خیلی بهتر از VHS و بتامکس بود، ولی چون پخش‌کننده‌هاش گرون بود، خیلی جا نیفتاد.
پایه‌ی دیسک فشرده، DVD و بلوری بعد از این بود.
سال ۲۰۰۱ دیگه فیلم جدید با این فرمت نساختن، ولی ۱۶.۸ میلیون پخش‌کننده تو دنیا فروخته شد.

دی وی دی

یه فرمت دیجیتالی بود که کیفیت خیلی بالایی داشت و برای ذخیره‌سازی فیلم، نرم‌افزار و فایل‌های کامپیوتری استفاده می‌شد.
خیلی بهتر از فرمت‌های قدیمی مثل VHS بود، چون فضای ذخیره‌سازی بیشتر داشت و عمرش هم خیلی بیشتر بود.
با ظهور اینترنت پرسرعت و فرمت‌های جدیدتر مثل بلوری، دیگه از رونق افتاده.
یه سری فرمت دی وی دی دیگه مثل HD-DVD هم بودن که هیچ‌وقت به پای بلوری نرسیدن و خیلی زود از دور خارج شدن.

فلاپی دیسک

یه جور حافظه‌ی قدیمی بود که تو دهه ۱۹۷۰ اومد.
اولش خیلی کوچیک بود و ظرفیتش هم کم بود، ولی بعداً مدل‌های بزرگترش با ظرفیت بیشتر به بازار اومدن.
خیلی ضعیف بود و زود خراب می‌شد.
با بزرگ شدن حجم نرم‌افزارها تو دهه ۱۹۹۰، دیگه از دور خارج شد و جای خودش رو به CD-ROM داد.

دستگاه فکس

یه جور وسیله بود که اسناد رو اسکن می‌کرد و از طریق خط تلفن به یه دستگاه فکس دیگه می‌فرستاد.
یه زمانی خیلی پرکاربرد بود، ولی با ظهور ایمیل و اینترنت، دیگه از رده خارج شده.

 

نوار کاست: خاطرات نوستالژیک

یادتون هست نوار کاست؟ اون نوارهای کوچیک مغناطیسی که یه دنیای موسیقی و خاطره رو توی خودشون جا می‌دادن؟


از کجا شروع شد؟

همه چیز از سال ۱۹۶۸ شروع شد، زمانی که نوار کاست به عنوان یه راه حل مقرون به صرفه برای ضبط صدا به مردم معرفی شد. می‌تونستی ازشون به عنوان نوار خالی استفاده کنی و با دیکتافون یا ضبط صوت روشون صدا ضبط کنی، یا می‌تونستی کاست‌های از پیش ضبط شده آلبوم‌های موسیقی رو بخری و ازشون لذت ببری.


کاربرد های نوار کاست

کاربرد نوار کاست فقط به موسیقی محدود نمی‌شد. ازشون برای ذخیره سازی اطلاعات کامپیوتر هم استفاده می‌شد و توی کامپیوترهای خانگی اولیه یه جایگاه ویژه داشتن.


دوران طلایی

دهه ۸۰ دوران طلایی نوار کاست بود. این نوارهای کوچیک محبوبیت زیادی پیدا کردن و به یه بخش جدایی‌ناپذیر از زندگی مردم تبدیل شدن. خاطرات زیادی با نوار کاست گره خورده، از نجات نوارهای جویده شده گرفته تا ساعت‌ها چرخوندن نوار با مداد برای پیدا کردن یه آهنگ خاص.


ظهور رقیبان

اما توی دهه ۹۰، رقیبی جدی برای نوار کاست به وجود اومد: دیسک فشرده یا همون CD. کیفیت صدای بهتر، عمر طولانی‌تر و کاربری آسان‌تر، CD رو به یه رقیب قدرتمند تبدیل کرد و به تدریج جای نوار کاست رو توی خونه‌ها گرفت.


مرگ تدریجی

با وجود محبوبیت CD، نوار کاست به طور کامل از بین نرفت. تا سال ۲۰۰۱ هنوز نوار کاست‌های از پیش ضبط شده به فروش می‌رسیدن، اما دوران اوجشون به پایان رسیده بود. نوارهای خالی هم تا سال ۲۰۱۲ فروخته می‌شدن، اما دیگه مثل قبل محبوب نبودن.


خاطرات نوستالژیک

شاید نوار کاست دیگه مثل قبل توی زندگی ما حضور نداشته باشه، اما خاطرات نوستالژیکی رو توی ذهن ما به جا گذاشته. یادمون میاد که چطور با نگرانی به نوار کاست نگاه می‌کردیم که نوارش پاره نشه، یا چطور با دقت تمام نوار رو می‌پیچیدیم که خط نیافته. نوار کاست یه بخش از تاریخ سرگرمی ماست و خاطرات زیادی رو با خودش به همراه داره.

سایر فرمت‌های نوار
VHS

اواخر دهه ۸۰، نوار کاست VHS به یه فرمت محبوب برای ویدیوی خانگی تبدیل شد. این نوارهای مغناطیسی توی محفظه‌های پلاستیکی پیچیده می‌شدن و چه برای ضبط ویدیوهای خانوادگی استفاده می‌شدن و چه برای اجاره فیلم از ویدیو کلوپ‌ها. خاطرات زیادی با نوارهای VHS داریم، از نوارهایی که به عقب برنگردونده بودیم تا نوارهایی که خواهر یا برادرمون روشون ضبط کرده بودن. ظهور DVD منجر به نابودی تدریجی VHS شد و تا سال ۲۰۰۸، DVD به طور کامل جایگزین VHS شد.

 

DAT

نوار صوتی دیجیتال (DAT) یه فرمت ضبط صدای دیجیتال بود که توسط سونی معرفی شد. این نوارها کیفیت صدای بالاتری نسبت به CD داشتن و می‌تونستی مثل CD آهنگ‌ها رو شماره‌گذاری و بهشون دسترسی داشته باشی. اما به دلیل قیمت بالا، DAT هرگز به طور گسترده بین مردم محبوب نشد و بیشتر در بازارهای حرفه‌ای و برای ذخیره سازی اطلاعات کامپیوتر استفاده می‌شد.

 

پروژکتور های سقفی

یادتون هست توی مدرسه‌ها از این پروژکتورهای گنده سقفی استفاده می‌کردن؟ یه صفحه سفید می‌ذاشتن روی دیوار و باهاش عکس و فیلم و نوشته نشون می‌دادن. خیلی هم ساده بود. البته الان دیگه خیلی کم استفاده می‌شن چون جای خودشون رو به کامپیوتر و ویدئو پروژکتورهای جدید دادن.

دفترچه تلفن

یادمه یه زمانی یه کتابچه گنده بود پر از شماره تلفن؟ اسمش دفترچه تلفن بود. همه شماره‌ها توش بود، از خونه و محل کار گرفته تا فامیل و دوست و آشنا. اما الان دیگه کی از دفترچه تلفن استفاده می‌کنه؟ همه چی تو گوشیمونه!

پخش‌کننده‌ های DVD قابل حمل

یه زمانی فکر می‌کردیم با ظهور دی‌وی‌دی، پخش‌کننده‌های دی‌وی‌دی قابل حمل خیلی کارآمد باشن. می‌تونستیم فیلم و سریال любимые خودمون رو همه جا همراهمون ببریم. ولی خب خیلی جاگیر بودن و باتری‌شون زود خالی می‌شد. الان که میشه با گوشی و تبلت فیلم دید، دیگه کسی سراغ پخش‌کننده دی‌وی‌دی قابل حمل نمی‌ره.

دستگاه‌ های دیکته

یادتون هست یه زمانی دستگاهی بود به اسم دیکتافون؟ باهاش حرف می‌زدیم و صداش رو ضبط می‌کرد. بیشتر برای مصاحبه و اینجور چیزا استفاده می‌شد. بعدها مدل‌های کوچیکترش هم اومد، ولی خب با ظهور موبایل، دیگه کسی از دیکتافون استفاده نمی‌کنه. همه چی رو میشه با گوشی ضبط کرد.

 

ماشین تحریر

یادتونه زمانی که کامپیوترها هنوز توی رویا بودن، ماشین تحریر چه غوغایی به پا کرده بود؟ یه جور قلم و کاغذی بود که انگار از آینده اومده بود! باهاش می‌تونستی رمان بنویسی، تاریخ رو ثبت کنی یا حتی نامه عاشقانه بنویسی. اولین بار سال ۱۵۷۵ اختراع شد، ولی الان دیگه توی دنیای کامپیوتر و لپ‌تاپ و تبلت، کسی تحویلش نمی‌گیره.

پروژکتور اسلاید

یه زمانی، یعنی توی دهه ۱۹۵۰، یه جور دستگاهی بود که عکس‌ها رو روی پرده بزرگ نشون می‌داد. اسمش پروژکتور اسلاید بود. باهاش می‌تونستی عکس‌های خونوادگی یا مهمونی‌ها رو به همه نشون بدی. ولی بعدها که ویدئو پروژکتورها اومدن، دیگه کسی سراغ پروژکتور اسلاید نرفت.

پخش کننده MiniDisc

یادتونه اون دیسک‌ های کوچولویی که یه عالمه آهنگ روشون جا می‌شد؟ اسمش MiniDisc بود. ۱ گیگابایت جا داشت و می‌تونست تا ۴۵ ساعت آهنگ پخش کنه. ولی خب شانسی نیاورد و نتونست توی بازار جا باز کنه. آخه اون موقع‌ها سی‌دی هنوز حرف اول رو می‌زد. بعدش هم که پخش کننده‌های MP3 اومدن، دیگه MiniDisc совсем از دور خارج شد. سال ۲۰۱۱ هم که سونی، سازنده اصلیش، تولیدش رو متوقف کرد، دیگه فاتحه‌اش خوندن شد.

مودم‌ های آنالوگ و شماره گیری

یادتونه اینترنت چجوری بود قبل از اینکه پهن باند و ۴G بیاد؟ باید با یه خط تلفن و یه مودم عجیب و غریب به اینترنت وصل می‌شدیم. صبر ایوب هم می‌خواست تا صفحه یه ذره بارگیری بشه. اگه کسی زنگ می‌زد، یهو کل اتصالت قطع می‌شد. وبگردی باهاش عذاب بود، ولی خب یه جورهایی باحال هم بود. یه جور حس و حال نوستالژیک داره.

 

یادآوری خاطرات با دستگاه‌ های موسیقی و بازی‌ های قدیمی!

یادتون هست زمانی که واکمن‌ها، دیسکمن‌ها و بعداً هم MP3ها جولونی می‌دادن؟ هر کدوم از این پخش‌کننده‌ها با یه فرمت خاص موسیقی رو به گوشمون می‌رسوندن. واکمن‌های سونی با نوار کاست، دیسکمن‌ها با سی‌دی و MP3ها هم با حافظه‌شون که دیگه نوار و سی‌دی رو از دور خارج کرده بودن. هرچند هر کدوم از این دستگاه‌ها یه عالمه خاطره دارن، از نوارهای جویده شده واکمن گرفته تا سی‌دی‌هایی که موقع انداختن تو جیب کت خم می‌شدن!

یاد Betamax می‌افتین؟

اولین فرمت نوار ویدئویی که سونی ساخته بود؟ یه زمانی رقیب سرسخت VHS بود، ولی آخرش VHS غالب شد. باورش سخته که ضبط‌کننده‌های Betamax تا سال ۲۰۰۲ تولید می‌شدن و کاست‌هاشون تا سال ۲۰۱۶ هم پیدا می‌شد!

چاپگر های قدیمی چی؟

اون‌هایی که مثل ماشین تحریر بودن و سر و صدای زیادی هم به پا می‌کردن. سرعتشون کم بود و کار باهاشون خیلی سخت بود، ولی خب کار رو راه می‌نداختن.

یاد Game Boy و Game Gear می‌افتین؟

کنسول‌های دستی نینتندو و سگا که یه زمانی حسابی سرگرممون می‌کردن؟ Game Boy با اون صفحه نمایش سبز و مشکی و بازی‌های کلاسیکی مثل تتریس، و Game Gear که رقیب رنگی Game Boy بود و با بازی‌های قوی Master System می‌خواست بازار رو تصاحب کنه. ولی عمر باتری ضعیفش باعث شد که خیلی زود از دور خارج بشه. هر دوی این کنسول‌ها دیگه قدیمی شدن و جاشون رو به دستگاه‌های جدیدتر دادن، ولی نینتندو با سری DS خودش هنوز تو بازار کنسول‌های دستی حرف اول رو می‌زنه.

N64 رو یادتونه؟

یکی از بهترین کنسول‌های بازی نینتندو که با کارتریج کار می‌کرد و کلی بازی‌های قشنگ داشت. سال ۱۹۹۶ اومد و با رقیب‌های سرسختی مثل پلی استیشن ۱ و سگا ساترن روبرو شد. ولی با وجود این رقابت‌ها، تونست ۳۲.۹۳ میلیون نسخه تو دنیا بفروشه. خیلی‌ها N64 رو به خاطر بازی‌ های فوق‌العاده‌اش مثل Super Mario 64، GoldenEye 007 و The Legend of Zelda: Ocarina of Time به یاد دارن.

واقعاً چه دورانی بود! دورانی که با هر کدوم از این دستگاه‌ها کلی خاطره ساختیم.

 

دوربین‌ های فیلمبرداری: خاطره‌ای از گذشته

دوربین‌ های فیلمبرداری سنتی دیگه مثل دوران قدیم بازار رو دست نگرفتن. دیگه لازم نیست با حلقه‌های فیلم یا رفتن به مغازه محلی اذیت بشیم. دوربین‌های دیجیتال، کارت‌های حافظه و کامپیوترهای امروزی این امکان رو بهمون میدن که از عکس‌هامون لذت ببریم و نتیجه رو سریع و بدون دردسر و هزینه زیاد ببینیم. البته هنوز هم عکاس‌های حرفه‌ای و قدیمی برای کارهای هنری خاص از دوربین‌های فیلم استفاده می‌کنن.

اما دیگه کمتر کسی دوربین‌ های پولاروید رو می‌خره.

دوربین‌ های پولاروید

دوربین‌ های پولاروید اواسط دهه ۱۹۶۰ به بازار اومدن و اون موقع یه تکنولوژی شگفت‌انگیز بودن. با این دوربین‌ها می‌شد بلافاصله بعد از عکس گرفتن، عکس رو دید، بدون اینکه لازم باشه صبر کرد تا کسی دیگه عکس رو چاپ کنه. سال‌ها پولاروید با وجود قیمت بالا، به خاطر راحتی استفاده‌اش خیلی محبوب بود. اما با ظهور دوربین‌های دیجیتال و عکاسی با گوشی‌های هوشمند، تکنولوژی پولاروید عملاً به یه چیز نوستالژی تبدیل شد و افت فروش این شرکت دو بار ورشکستگی رو به دنبال داشت.

هنوز هم می‌تونید دوربین‌ها و فیلم‌های پولاروید رو پیدا کنید، اما در بهترین حالت فقط یه چیز جالب و نوستالژیک هستن.

سیستم‌ های ناوبری GPS: دوران افول

خیلی از خودروسازها هنوز هم سیستم‌های ناوبری GPS رو توی ماشین‌های جدید نصب می‌کنن، اما به عنوان یه وسیله مستقل، عمر این تکنولوژی رو به پایانه.

گوشی‌های هوشمند امروزی با استفاده از برنامه‌های ناوبری مثل گوگل، بینگ و اپل مپ، به راحتی می‌تونن آدم‌ها رو از نقطه A به نقطه B ببرن.

باز هم پیشرفت تکنولوژی گوشی‌های همراه یه تکنولوژی قدیمی دیگه رو منسوخ کرده.

صفحات وینیل: نوستالژی یه فرمت ماندگار

صفحات وینیل شاید یکی از قدیمی‌ترین و بادوام‌ترین فرمت‌ها برای ذخیره‌سازی فایل‌های صوتی باشن. این فرمت که از اواخر دهه ۱۸۰۰ در شکل‌های مختلف وجود داره، هنوز هم تولید می‌شه و فرمت مورد علاقه خیلی از عاشقان موسیقی و صداپیشگان هست. حتی اخیراً شاهد یه موج جدید از محبوبیت وینیل بودیم.

وینیل به لیست ما اضافه شده، نه به این دلیل که منسوخ شده، بلکه به این دلیل که از نابودی امتناع می‌کنه.

ماشین حساب

یاد ماشین حساب‌های قدیمی می‌افتید؟ اون‌هایی که توی مدرسه و اداره‌ها بودن؟ هنوزم که خیلی‌ها ازشون استفاده می‌کنن، ولی خب دیگه دورانشون سر اومده. با وجود برنامه‌های ماشین حساب توی گوشی‌ها و تبلت‌ها، و همچنین ماشین‌حساب‌هایی که روی کامپیوتر و لپ‌تاپ به راحتی در دسترس هستن، دیگه نیازی به این دستگاه‌های جداگانه نیست.

نینتندو

یاد NES هستید؟ نینتندو اولین کنسول بازی موفقش رو بعد از حدود ۱۰ سال از Atari 2600 به بازار جهانی آورد. NES با بازی‌های محشری مثل سوپر ماریو و دانک هانت، به سرعت به پرفروش‌ترین کنسول بازی زمان خودش تبدیل شد. این کنسول نینتندو رو به عنوان یه غول توی صنعت بازی معرفی کرد و اسمش رو توی ذهن همه حک کرد. تولید NES سال ۱۹۹۵ متوقف شد، ولی نینتندو سال ۲۰۱۶ با عرضه NES Classic Mini دوباره همه رو خوشحال کرد. این نسخه کوچیک NES با ۳۰ بازی از پیش نصب شده، می‌تونست به تلویزیون‌های HD وصل بشه و یه عالمه خاطره‌بازی رو به راه بندازه.

آتاری ۲۶۰۰

آتاری ۲۶۰۰ یکی از پدران بزرگ کنسول‌های بازی امروزیه. این کنسول مبتنی بر کارتریج، سال ۱۹۷۷ به بازار اومد و خیلی‌ها عاشقش شدن. آتاری با بازی‌هایی مثل پونگ، میسایل کماند و آستروئیدز حسابی معروف شد. آتاری ۲۶۰۰ شاید اولین کنسول مبتنی بر کارتریج نبود، ولی به خاطر بازی‌ها و تاریخچش، بدون شک یکی از شناخته‌شده‌ترین و خاطره‌انگیزترین‌هاست. یاد پنل تقلبی ساج جلوی دستگاه می‌افتید؟

تلویزیون‌ های لامپ تصویری

داستان تلویزیون‌ های لامپ تصویری به سال ۱۸۶۹ برمی‌گرده، ولی تا اواسط دهه ۱۹۲۰ طول کشید تا توی یه تلویزیون واقعی استفاده بشن. این تلویزیون‌های غول‌پیکر برای چندین دهه حرف اول رو میزدن، تا اینکه با پیشرفت تکنولوژی و عرضه تلویزیون‌های LCD و صفحه‌تخت پلاسما، توی یه چشم به هم زدن از رده خارج شدن (حدود سال ۲۰۰۷). دیگه خبری از بلند شدن و کانال عوض کردن با دست نیس، همه چی باید درست کار کنه!

نقشه‌ های کاغذی

نقشه‌‌ها شاید یه تکنولوژی به اون شکل نباشن، ولی یه زمانی شاهکار اندازه‌گیری و نقشه‌برداری بودن. مردم از همه جای دنیا از نقشه‌های کاغذی برای گشت و گذار و پیدا کردن راه استفاده می‌کردن. نقشه‌های دیجیتال مدرن با GPS و تصاویر ماهواره‌ای، دیگه نقشه‌های سنتی رو منسوخ کردن.

در آخر: این‌ها فقط چند نمونه از تکنولوژی‌هایی بودن که زمانی خیلی پرطرفدار بودن، ولی الان دیگه از رده خارج شدن. با پیشرفت روزافزون تکنولوژی، هر روز شاهد ظهور چیزهای جدید و جایگزینی اون‌ها با چیزهای قدیمی هستیم.

 

دوربین‌ های یکبار مصرف: یادتونه؟ 

یادش بخیر دوربین‌ های یکبار مصرف! اون موقع‌ها که خبری از گوشی‌ های هوشمند و سلفی و اینجور چیزا نبود، یه ذره ذوق و شوق عکاسی داشت. یه دوربین پلاستیکی می‌خریدی، عکس می‌گرفتی، بعد می‌بردی می‌دادیش ظهور و چاپ، و بعدشم کلی منتظر می‌موندی تا عکس‌هات برسه.

حالا که فکر می‌کنی، یه جورایی دیوونه بودیم، نه؟ توی جیبمون پر از گوشی‌هایی هست که میشه باهاشون هزاران تا عکس گرفت، بعدشم به راحتی چاپشون کرد یا آنلاین به اشتراک گذاشتشون. دیگه چه نیازی به اون دوربین‌های دست و پاگیر و پر دردسر بود؟

دایره‌المعارف‌ها: یه کتابخونه توی جیب! 

دایره‌المعارف‌ها هم زمانی خیلی کارآمد بودن. یه گنجینه از اطلاعات که می‌تونستی توش غرق بشی و هر چی می‌خوای یاد بگیری. اما خب، گوگل و ویکی‌pedia که اومدن، دیگه دایره‌المعارف‌ها رفتن کنار.

حالا با یه سرچ ساده توی اینترنت، می‌تونی به هر اطلاعاتی که می‌خوای دسترسی پیدا کنی. دیگه نیازی نیست که ساعت‌ها وقت صرف ورق زدن کتاب‌های سنگین کنی و دنبال یه مطلب خاص بگردی.

کلاپر: دست بزن، روشن شو! 

یادتون هست کلاپر چی بود؟ یه وسیله ساده که به پریز وصل می‌شد و می‌تونستی با یه دست زدن ساده، لامپ یا هر دستگاه دیگه‌ای رو روشن و خاموش کنی.

البته به کارآمدی محصولات هوشمند امروزی مثل لامپ‌های هوشمند و پریزهای کنترل از راه دور که با گوشی کار می‌کنن، نبود، ولی خب اون موقع‌ها یه چیز جالب و جدید محسوب می‌شد.

ساعت مچی ماشین‌حساب: دیگه لازم نیست ضرب و تقسیم یاد بگیری! 

معلم‌هامون همیشه می‌گفتن که باید ریاضی یاد بگیریم، چون همیشه یه ماشین‌حساب دم دستمون نیست.

بعدش ما یهو دیدیم که یه ماشین‌حساب کوچولو چسبوندن به مچ دستمون! اون موقع‌ها داشتن یه ساعت مچی ماشین‌حساب یه چیز خیلی باحال بود. انگار که یه تکنولوژی فضایی رو دور مچمون بسته بودیم.

البته الان که گوشی‌ های هوشمند توی جیبمون هستن، دیگه نیازی به این ساعت‌های ماشین‌حساب نیست.

پورت PS/2: یه یادگاری از دوران قدیم 

یاد اون میم‌ها هستین که یه عکس از یه پورت PS/2 می‌ذارن و زیرش می‌نویسن “من اینقدر پیرم”؟

آره، پورت PS/2 یه چیزی از دوران قبل بود. یه زمانی برای اتصال ماوس و کیبورد به کامپیوتر ازش استفاده می‌کردیم. خوشبختانه این پورت‌های قدیمی جاشون رو به USB-A و حالا هم USB-C دادن.

حداقل یه خوبیش این بود که رنگ‌های مختلفی داشتن و راحت می‌شد تشخیصشون داد.

آی‌پاد اپل: یه خاطره از گذشته 

یاد آی‌پادهای اپل بخیر! یه زمانی رقیب سرسخت MP3 پلیرها بودن.

اما خب، با ظهور سرویس‌های استریم موسیقی مثل Spotify و دسترسی آسان به موسیقی از طریق گوشی‌های هوشمند، دیگه آی‌پادها هم مثل MP3 پلیرها رفتن کنار.

اپل هم بالاخره چندی پیش تولید آی‌پاد رو متوقف کرد.

 

نوار های ۸ آهنگ: یه نوستالژی قدیمی 

نوارهای ۸ آهنگ یه زمانی خیلی طرفدار داشتن. بیشتر توی ماشین‌ها استفاده می‌شدن و یه مزیتشون این بود که برای عوض کردن آهنگ نیازی به چرخوندن نوار مثل نوار کاست نبود.

اما خب، این نوارها هم مثل خیلی از تکنولوژی‌های دیگه، جای خودشون رو به تکنولوژی‌های جدیدتر دادن و الان دیگه اثری ازشون نیست.


این‌ ها فقط چند نمونه از تکنولوژی‌ های قدیمی بودن که یه زمانی خیلی پرطرفدار بودن ولی الان دیگه جای خودشون رو به تکنولوژی‌ های جدیدتر دادن.

جالبه که نسل‌ های جدید شاید حتی اسم این چیزا رو هم نشنیده باشن!

شما چه تکنولوژی‌ های قدیمی دیگه‌ای یادتونه که دیگه ازشون استفاده نمی‌شه؟

__ تکنودات مرجع اخبار تکنولوژی __

 

منبع pocket-lint

نظرتون در مورد این مطلب چیه

آدرس ایمیل شما بصورت عمومی منتشر نخواهد شد.

لطفا از ارسال نظرات بی ربط با این مطلب خودداری نمایید.