سحابی سر اسب در پرتو تلسکوپ فضایی جیمز وب: جزئیات خیره کننده از یک شاهکار طبیعت

سحابی سر اسب در پرتو تلسکوپ فضایی جیمز وب: جزئیات خیره کننده از یک شاهکار طبیعت

تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) یه سری عکسای باحال از سحابی سر اسب، که یه ابر خیلی مشهور تو آسمونه، منتشر کرده. این عکسا که با نور مادون قرمز گرفته شدن، جزئیات خیلی دقیق و باحالی از این ابر غبارآلود رو نشون میدن که تا حالا هیچکس ندیده بود.

تو یکی از این عکسا، JWST یه زوم خیلی خفن رو روی “سر اسب” انجام داده و رشته ها و رگه های غبار رو با وضوح فوق العاده ای نشون داده. دانشمندا با استفاده از یه سری فیلتر خاص، تونستن ذرات خیلی ریز رو ببینن که شامل ذرات هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای بین ستاره ای و همچنین نوری که توسط ذرات بزرگتر و هیدروژن یونیزه شده تو ابر پراکنده شده.

سحابی سر اسب که به خاطر شباهتش به سر اسب اسمشو گذاشتن، توی یه فاصله ۱۳۰۰ سال نوری از زمین قرار داره و جزئی از یه مجموعه ابر خیلی بزرگ به اسم شکارچی هست. این ابر به خاطر غبار و گاز خیلی غلیظی که داره، تو نور معمولی تاریکه و مثل یه سایه تو بین گازای درخشان اطرافش دیده میشه.

اما اگه یه زوم خیلی خفن رو روی عکس انجام بدیم یا از طول موج های نور که چشم انسان نمیتونه ببینه استفاده کنیم، سحابی سر اسب از یه فضای خالی تاریک به یه ابر درخشان و مواج تبدیل میشه. این ابر خودش نور تولید نمیکنه، اما یه سری ستاره های جوون، بزرگ و داغ به اسم سیگما اوریونیس گرمش میکنن.

سحابی سر اسب به خاطر یه سری ویژگی های منحصر به فردی که داره، یه جای خیلی خوبی برای مطالعه مهدکودک های ستاره ای شده. “سر اسب” خودش یه توده خیلی متراکم از ماده هست که تحت تاثیر نیروی گرانش داره فرو میریزه و توش یه سری ستاره در حال شکل گیری هستن که به خاطر غبار از دید ما پنهان شدن.

با این حال، نور خیلی قوی ستاره های بیرون از سحابی، یه تاثیر خیلی بدی رو روی مواد اطرافشون میذاره. نور فرابنفش باعث یه فرآیندی به اسم تفکیک نوری میشه که توش مولکول ها به خاطر تابش خیلی قوی از هم جدا میشن و یه منطقه بین ستاره ای خنثی ایجاد میشه. به خاطر همین، اطراف سحابی سر اسب به یه منطقه ای به اسم منطقه تفکیک نوری (PDR) تبدیل شده که JWST داره به بررسیش کمک میکنه.

مشاهده های JWST میتونه به درک یه فرآیند دیگه به اسم تبخیر نوری هم کمک کنه که توش گاز به خاطر نور خیلی قوی یونیزه میشه و به طور کامل تبخیر میشه.

 

تا حالا، این عکسا به دانشمندا کمک کردن تا ساختار های خیلی ریز رو که لبه های روشن سحابی سر اسب رو تزئین کردن و یه شبکه از رشته های عمود بر جلوی PDR رو بررسی کنن. این شبکه شامل غبار و گاز هست که یه بخشی از جریان تبخیر نوری رو تشکیل میده.

مرحله بعدی، یه تجزیه و تحلیل خیلی دقیق از نوریه که از این ابر ساطع میشه تا ترکیب شیمیایی غبار و گاز و اندازه و جریان ذرات غبار رو بر اساس نحوه پراکندگی نور پیدا کنن. این کار به دانشمندا کمک میکنه تا یه مدل دقیق از تکامل غبار تو PDR ارائه بدن و بفهمند که این ابرها چطور تغییر میکنن و تبخیر میشن و نهایتا ستاره های تازه متولد شده ای که توش گیر افتادن رو آزاد میکنن.

 

__ تکنودات مرجع اخبار تکنولوژی __

 

منبع sciencealert

نظرتون در مورد این مطلب چیه

آدرس ایمیل شما بصورت عمومی منتشر نخواهد شد.

لطفا از ارسال نظرات بی ربط با این مطلب خودداری نمایید.