راز لکه های روشن ماه: دانشمندان سرنخ هایی از یک نیروی مغناطیسی زیرزمینی کشف کردند

راز لکه های روشن ماه: دانشمندان سرنخ هایی از یک نیروی مغناطیسی زیرزمینی کشف کردند

سطح ماه خاکستریه و گوداله داره، اما اگه یه نگاه با تلسکوپ به ماه بندازی متوجه لکه های روشن روی سطحش هم میشی.

از همون موقع که این چیزای عجیب غریب رو که بهشون میگن «گرداب های ماه» تو دهه ۱۶۰۰ دیده شدن، دانشمندا دنبال این بودن که بفهمن اینا از کجا پیداشون شده.

هنوزم این منطقه های روشن مثل گرداب معروف «راینر گاما» که تو عکس پایین می بینی یه رازه.

راز لکه های روشن ماه: دانشمندان سرنخ هایی از یک نیروی مغناطیسی زیرزمینی کشف کردند

یه تحقیق جدید از طرف دانشمندای دانشگاه استنفورد و واشنگتن سنت لوئیس (WUSL) یه دلیل جدید رو پیشنهاد می کنه.

برخلاف زمین، ماه دیگه یه میدان مغناطیسی کل نداره که ازش در برابر ذرات شارژدار خورشید محافظت کنه. این یعنی وقتی بادهای خورشیدی به سطح ماه می خورن، باعث میشن سنگ ها به مرور زمان تیره تر بشن.

اما به نظر میاد بعضی جاهای ماه یه جور محافظ مغناطیسی کوچیک دارن.

تا حالا هر گرداب روشن روی ماه که دانشمندا پیدا کردن با یکی از همین میدان های مغناطیسی محلی جور در اومده. اما با این حال همه سنگ های اون منطقه روشن نیستن و همه میدان های مغناطیسی ماه هم گرداب ندارن.

پس اصلا چی خبره؟

بعضیا تو تحقیق های اخیر میگن که برخوردهای میکرو-متیوریت ها روی ماه باعث بلند شدن ذرات گرد و غباردار می شه و هر جا که این ذرات فرود بیان یه محافظ مغناطیسی درست می شه که بادهای خورشیدی رو منحرف می کنه. اما دانشمندای استنفورد و WUSL الان این فرضیه رو قبول ندارن.

میگن یه نیروی دیگه باعث مغناطیسی شدن این گرداب های ماه شده که ذرات بادهای خورشیدی رو منحرف می کنه.

« برخورد می تونه باعث این نوع از بی نظمی های مغناطیسی بشه» اینو مایکل کراوزینسکی، دانشمند علوم سیاره ای تو WUSL می گه.
«اما یه سری از گرداب ها هستن که واقعا مطمئن نیستیم چطوری یه برخورد می تونسته همچین شکل و اندازه ای رو درست کنه.»

کراوزینسکی پیشنهاد می کنه که شاید نیروهای زیر پوسته ماه هم دخیل باشن.

میگه: «یه تئوری دیگه اینه که پایین اونجا یه سری گدازه های زیرزمینی هستن که دارن به آرامی سرد میشن و یه میدان مغناطیسی درست می کنن.»

راز لکه های روشن ماه: دانشمندان سرنخ هایی از یک نیروی مغناطیسی زیرزمینی کشف کردند

دانشمندا درست زیر سطح ماه یه سری نشونه هایی با رادار پیدا کردن که زمانی یه جریان از سنگ مذاب بوده. این رودهای زیرزمینی از ماگمای سرد شده نشون دهنده یه دوره از فعالیت های آتشفشانی میلیاردها سال پیشه.

کراوزینسکی و همکاراش با استفاده از یه مدل از سرعت سرد شدن این ماگما، بررسی کردن که چطور یه ماده معدنی به اسم ilmenite که تو ماه فراوونه و تو سنگ های آتشفشانی هم پیدا می شه، می تونه یه اثر مغناطیسی ایجاد کنه.

آزمایش های اونها نشون می ده که زیر شرایط مناسب، سرد شدن آهسته ilmenite می تونه باعث بشه که دانه های آهن فلزی و آلیاژهای آهن-نیکل تو پوسته و گوشته بالایی ماه یه میدان مغناطیسی قوی درست کنن.

این اثر، همون طور که پژوهشگرها می گن، می تونه «مناطق مغناطیسی قوی که با گرداب های ماه همراه هستن رو توضیح بده.»
کراوزینسکی می گه: «اگه می خوای با روشی که ما می گیم بی نظمی های مغناطیسی درست کنی، اونوقت ماگمای زیرزمینی باید تیتانیوم زیادی داشته باشه.»

«ما تو سنگ های ماهواره ای و نمونه های ماه که از ماموریت آپولو به دست اومدن، نشونه هایی از این واکنش که باعث ایجاد آهن فلزی می شه رو دیدیم. اما همه اون نمونه ها جریان های گدازه سطحی هستن و تحقیق ما نشون می ده که سرد شدن زیرزمینی باید به طور قابل توجهی باعث تقویت واکنش های تشکیل دهنده آهن بشه.»

بیشتر اون چیزی که ما تا حالا در مورد میدان های مغناطیسی موضعی ماه می دونیم از فضاپیماهای چرخان به دست اومده که میتونه این اثر رو اندازه گیری کنه. اما برای اینکه واقعا بفهمیم چی خبر داره، لازمه که مستقیما روی سطح ماه حفاری کنیم.

دقیقا به همین خاطره که ناسا داره یه مریخ نورد رو تو سال ۲۰۲۵ به عنوان بخشی از ماموریت Lunar Vertex به گرداب راینر گاما می فرسته.

شاید تو چند سال آینده، دانشمندا شواهدی که لازمه رو برای حل کردن این راز به دست بیارن.

این تحقیق تو مجله Journal of Geophysical Research: Planets منتشر شده.

__ تکنو دات مرجع اخبار تکنولوژی __
منبع sciencealert

نظرتون در مورد این مطلب چیه

آدرس ایمیل شما بصورت عمومی منتشر نخواهد شد.

لطفا از ارسال نظرات بی ربط با این مطلب خودداری نمایید.