نگاهی به تولد یک ستاره با تلسکوپ فضایی جیمز وب

نگاهی به تولد یک ستاره با تلسکوپ فضایی جیمز وب

ستاره شناسان یه عکس خفن از تولد یه ستاره بچه رو منتشر کردن. هر جا که تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) تو فضا سرک می کشه، میشه شاهد نمایش های دیدنی از تعامل ماده و انرژی بود. JWST جزئیات این فعل و انفعالات رو بیشتر از هر تلسکوپ دیگه ای بهمون نشون میده، چون میتونه از میان گاز و غبار متراکمی که خیلی از اجرام رو پوشونده، عبور کنه و ببینتشون.

تو یه عکس جدید، JWST یه پیش ستاره ی جوون رو رصد کرده که فقط ۱۰۰ هزار سال سن داره.

این ستاره که L1527 نامیده شده، تو این سن کم هنوز توی ابر مولکولی که زادگاهش بوده گیر افتاده. این یکی از دلایلی بود که ناسا (با کمک آژانس فضایی اروپا و آژانس فضایی کانادا) JWST رو ساخت.

این عکس با استفاده از ابزار مادون قرمز میانی MIRI گرفته شده. پیش ستاره ی جوون تو قلب همه چیز قرار داره و هنوز داره رشد می کنه. این ستاره داره از دیسک پیش سیاره ای که دورش رو گرفته، جرم جمع آوری می کنه. این دیسک یه خط افقی تیره و کوچیکه که تو مرکز عکس قرار داره.

تولد یک ستاره با تلسکوپ فضایی جیمز وب

شکل گیری ستاره

تو این عکس JWST، یه پیش ستاره ی جوون داره بزرگتر میشه و فواره هایی از مواد رو از داخل ابر مولکولیش به بیرون پرتاب می کنه. (ناسا، آژانس فضایی اروپا، آژانس فضایی کانادا، موسسه علم تلسکوپ فضایی)

این پیش ستاره یه ستاره ی دنباله اصلی نیست، پس مثل خورشید ما از طریق همجوشی هلیوم تولید انرژی نمیکنه. ممکنه مقدار کمی همجوشی دوتریوم تو هسته اش رخ بده، ولی یه جور دیگه انرژی تولید می کنه.

با نزدیک شدن مواد به ستاره به خاطر نیروی گرانشی، فشرده و گرم میشن. یه بخش دیگه از انرژی هم از امواج ضربه‌ایی که توسط مواد ورودی که به گاز موجود برخورد می‌کنن، تولید میشه. این همون انرژیی هست که ستاره و محیط اطرافشو تو ابر مولکولی غول پیکری که زادگاهش بوده، روشن می کنه.

فواره های پرانرژی

همزمان با اینکه پیش ستاره های جوون جرم جمع می کنن، میدان های مغناطیسی قدرتمندی هم تولید می کنن. این میدان ها به همراه چرخش ستاره، باعث دور شدن ماده از ستاره میشن.

به همین خاطر، یه پیش ستاره در حالی که داره جرم می گیره، یه بخش از اون رو هم با فواره های دیدنی ساعت شنی که از قطب های ستاره خارج میشن، به فضا پرتاب می کنه. این جت ها شوک های کمانی قابل مشاهده ای رو تو ماده ی اطراف ستاره ایجاد می کنن که ساختارهای رشته ای هستن.

نگاهی به تولد یک ستاره با تلسکوپ فضایی جیمز وب

تو محیط ستاره، هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای (PAHs) وجود داره. این ها ترکیبات آلی فراوانی هستن که تو کل جهان پیدا میشن و ممکنه تو پیدایش حیات نقش داشته باشن. تو عکس، این ها به رنگ آبی می درخشن، از جمله تو ساختارهای رشته ای.

ناحیه ی قرمز رنگ وسط عکس، یه لایه ی ضخیم از گاز و غباره که ستاره ی جوون رو احاطه کرده و توسط انرژی ستاره روشن شده. ناحیه ی سفید بین قرمز و آبی ترکیبی از ماده است. اینجا PAH های بیشتری وجود داره و همچنین گازهای یونیزه شده ای مثل نئون و سایر هیدروکربن ها هم هستن.

این اولین بار نیست که JWST L1527 رو رصد می کنه. تو سال ۲۰۲۲، این پیش ستاره رو با دوربین فروسرخ نزدیک خودش (NIRCam) مشاهده کرده بود.

این یه نمایش زیبا از تعامل گذرای ماده و انرژی هست.

با گذشت زمان، خروجی های قدرتمند این پیش ستاره، محیط اطرافشو از خیلی از گاز و غبار پاک می کنه، ولی هنوز دیسک پیش سیاره ای خودش رو نگه می داره.

در نهایت، این ستاره تبدیل به یه ستاره ی دنباله اصلی میشه که بدون پرده ی گاز و غبارش به راحتی قابل مشاهده است. تا اون موقع، منظومه ی سیاره ای این ستاره هم شکل می گیره.

سوالات زیادی در مورد تشکیل پیش ستاره ها بی جواب مونده و یکی از اهداف علمی اصلی JWST، مطالعه ی همین موضوعه.

__ تکنودات مرجع اخبار تکنولوژی __
منبع sciencealert

نظرتون در مورد این مطلب چیه

آدرس ایمیل شما بصورت عمومی منتشر نخواهد شد.

لطفا از ارسال نظرات بی ربط با این مطلب خودداری نمایید.